Braaf
"Wat heb jij een raar beeld van creatieven," zegt een meisje tegen mij als ik haar interview tijdens acht uur overwerken. Het valt me namelijk op dat in elke groep zonder uitzondering zeer harmonieus en zonder stress wordt samengewerkt.Een paar dagen later zie ik op televisie de bespreking van een
fotografe die allemaal portretten van tieners heeft gemaakt. "Ik vind haar foto's prachtig, omdat ze zo'n diep medeleven heeft voor die mensen," zegt een meneer die een creatieveling is. Hij vertelt verder, dat haar foto's een diepe menselijkheid en puurheid van die mensen blootleggen.
Op dit moment is de scene weer heel erg actief in Nederland, videoclips zijn experimenteler, artier, glossies vertellen niet alleen over die nieuwste mode, maar verkopen ook weer steeds meer met items over art en urban en extravagant.
Als je nu kunst maakt, is het leuk als je street en urban bent. Afgelopen weekend was ik weer in Berlijn en ging naar een electrofeestje. Het werd gehouden in een voormalige artsenpraktijk. Je liep een donkere trap op, en kwam in een ruimte die helemaal leeg was, maar nog onmiskenbaar eruit zag als een artsenpraktijk. Witte, glimmende tegels en TL-lampen, in de hoek een DJ en zeer veel mensen maakten de ruimte erg vervreemdend. De mensen uit de Szene durfden niet te dansen. Ze trokken ook niet hun jas uit, en keken zeer urban.
Nou begrijp ik best dat niet iedereen die "creatief bezig is" hysterisch naar de absint moet grijpen, en zijn vooruitstrevende manifesten over straat moet schreeuwen. Maar we lijken nu ook te maken te hebben met de nieuwe braafheid in de kunst. Alles mag arty zijn, zolang het maar urban is. Of sexy. Of, nog belangrijker: diep-menselijk. Kan iemand mij uitleggen wat diep-menselijk betekent?
Het mag natuurlijk wel brutaal zijn. Of "lekker gek".
Hoe zit het dan met onsmakelijk gek? Of een felle discussie die echt spannend is en die echt leidt tot nieuwe inzichten, een feest waar je echt los kan gaan zonder verveeld te moeten kijken, urban zonder capuchon is zeldzaam. Gematigdheid, gezelligheid en herkenbaarheid zijn belangrijk in de kunst, en hoe mensen met elkaar omgaan. Hoewel mainstream door de meesten uit de creatieve sector wordt afgekeurd, moet het wel leuk blijven, he. Is vervreemding en felheid sooo first half of the 20th century?
Al 18 reacties!:
David (link) - 24 11 05 - 20:09 - @David:
David de dubbelgecapuchonde, de vraag van het stuk is niet of je een dubbele capuchon hebt, al meer dat je urban bent maar dan vooral toch of je dan dus ook BRAAF bent. Nieuwe garde, de garde in de urban soep van MTV urbanity??
Martin (email) - 24 11 05 - 21:37 - @Martin :
Ik vind “de nieuwe braafheid” in de kunst op zich een leuke vondst. Maarrr je scheert wel alle creatieven over 1 kam door “creatieven” en “kunstenaars” als begrippen lukraak door elkaar te gebruiken.
En de “nieuwe braafheid” in de kunst is er een heel andere, dan die onder creatieven in het algemeen. De peer pressure van het hip-doen en de daarbij behorende gedragsregels hebben niet zoveel te maken met de braafheid in de kunst die een soort U-turn lijkt te maken naar interpreteerbare en consumeerbare kunst en dus een beetje voorzichtiger is dan voorheen.
Rutger - 24 11 05 - 23:00 - @Rutger:
Kunnen we het u-woord voortaan niet meer gebruiken? Dank u.
jeroen (link) - 24 11 05 - 23:20 - @jeroen:
De Burger King is ook Urban!
folkert de jong (email) (link) - 25 11 05 - 08:21 - @folkert de jong:
check dan ook http://www.urban-fashion.tv Die filmpjes vooral!! Een steeg is VVVETTT urban.
Rutger - 25 11 05 - 13:17 - @Rutger:
Rutger, zijn “”kunstenaars”” niet creatief?, of zijn creatievelingen niet kunstzinnig?; ik ruik pretentieuse kunstdefinities. Niks lukraak, “”kunstenaars”” vallen onder de “”creatieven””, hoe boven-verheven ze zich ook mogen gedragen! En hoe, in diep-menselijke zin, is “”interpreteerbare en consumeerbare kunst”” niet braaf, niet… urban?
Makkelijk hoor, alles zo lekker “”“”verdraaifinieren!!”“”
Martin - 26 11 05 - 01:47 - @Martin:
@Martin: Nieuwe Garde geeft geen definities, en al helemaal niet van kunstenaars… of urban. Wij gooien het liefst alles door elkaar heen.
Iedereen die denkt dat creatieven is (niet) gelijk aan kunstenaars (of andersom) mist een ENORM deel van de wereld. Check your local boekhouder, DAAR zit pas creativiteit!
lykle (email) - 26 11 05 - 02:07 - @lykle:
Is alles genuanceerd zien ook niet een vorm van ontkenning? Sluit een “gebrek aan definities” niet erg veel uit?
Nausikaa - 26 11 05 - 15:16 - @Nausikaa:
Urban et Orbi!
Wat mij betreft bestaan ‘Kunst’ en ‘Creatief’ juist bij de gratie van persoonlijke nuances en het gebrek aan een breed gedragen definitie. De hele discussie rond de stuiterkuikens (how’s that for interpreteerbaar en consumeerbaar) is daar een voorbeeld van. Maar als je het MIJ vraagt voldoet het vinden van een te gekke aftrekpost er
oh zo onfloridaansin ieder geval niet aan. Met alle respect voor dat immer spannende en meeslepende boekhoudvak, daar niet van.Ik worstel ook met dat hele urban-gebeuren, ondanks
of juist omdatik al mijn halve leven naar hiphop (pre-tupac urban) luister. Mijn beleving van die muziek heeft niks te maken met de sexistische, en vooral platte diarree van auto’s, gouden tanden, blind materialisme en verheerlijking van geweld, die tegenwoordig op crap-zender MTV 24-7 word uitgebraakt. De positieve uitzonderingen daargelaten!Niet dat ik hier de politiek-correcte kut wil uithangen. Ik moet eerlijk gezegd gewoon enorm giechelen als ik weer zo’n opgepompte G-unit voorbij zie stuiteren, de echte op MTV of de lokale wannabe hier in de wijk. Of als ik mannen van middelbare leeftijd stoer-hoekige bewegingen zie maken, in een uiterste poging aansluiting te vinden bij de ueber-hippe creatief. Of bij hun eigen kinderen, natuurlijk…
My 50 cents….
folkert (email) (link) - 26 11 05 - 18:25 - @folkert:
Bij architectuur bestaat er de grote misvatting dat het Concept het gouden middel is om tot een geweldig ontwerp te komen. Wie loopt er ooit door een gebouw met het idee dat hij door een vis wordt opgegeten, dat hij een brug oversteekt tussen realiteit en droom of in zeven sloten tegelijk loopt? Tenzij dit in duidelijke ruimtelijke maatregelen tot uiting wordt gebracht, natuurlijk, want gevoel is waar het uiteindelijk om draait. Alexanderplatz is gigantisch en er is genoeg te doen, maar je kunt net zo goed op de maan zijn. In het het Monument voor alle gestorven Joden van Europa is geen woord te lezen over de holocaust, maar er zijn weinig monumenten zo illustrerend.
Het punt dat ik probeer te maken is: het kan interessant zijn om ergens over te praten (concept, definitie), zolang het ergens toe leidt. Op het moment dat het je in de weg gaat zitten, omdat het er eigenlijk niet zo toe doet en afleidt van waar het eigenlijk over gaat, kun je je afvragen of het nog iets oplevert erover door te praten.
Je kunt proberen ‘creatieveling’, ‘kunstenaar’, ‘urban’, et cetera et cetera te definieren, maar waar het eigenlijk toch gewoon om gaat is dat de kunst het lef niet meer lijkt te hebben om iets te maken dat onacceptabel is. Waarom ook, waar kunnen we in Nederland tegen vechten? We hebben alles toch al?
Carola - 28 11 05 - 11:08 - @Carola:
Nou goed stuk hoor Nausikaa!
Het is natuurlijk waar dat je niet iedereen over een kam kunt scheren, en als ik zou kloosrieden zou ik nog wel wat kunnen vinden misschien, wat genuanceerder kan. Het knapste vind ik stukken die en genuanceerd en radikaal zijn.
Als kunst-outsider heb ik wel de indruk dat de meeste jonge kunstenaars, zoals de meeste jonge (en oude) mensen van tegenwoordig, inderdaad wel wat te braaf zijn.
Dat ‘we alles al hebben” (Carola) is wel een oorzaak, maar geen reden tot braafheid. Daarnaast komt braafheid lijkt me ook doordat veel mensen graag een inkomen en dergelijke willen – en dat lukt het beste als je trendy – dus vaak brave – kunst maakt.
Kortom, de nieuwe braafheid bestaat en maakt meer kapot dan je lief is zou ik zeggen (om maar een ouderwetse reklameleus te hergebruiken)
Ciao,
Menno
menno (email) - 28 11 05 - 22:30 - @menno:
Freek de Jonge zei eens (en Thijs Romer (maar dan met trema, dat ik op deze ***MaC niet kan vinden (kom maar met jullie Mac-verafgoding!(over urban gesproken..))) haalde dat laatst aan in een interview over zijn nieuwe
en naar verluid brave (als in ‘ouderwets gezellige’ (of is dat in de kring der kunstzinnigen een tautologie?))theatershow) dat ‘kunst in een rustige tijd voor opschudding moet zorgen en in een tumultueuze periode voor onrust’. Misschien is de veronderstelde gezapigheid in de kunstzoals het elke brave leerling betaamtsimpelweg deze wet van de grote theatermeester aan het eerbiedigen. Wat natuurlijk nergens op slaat en wellicht daarom juist de enige nuttige (nog meer reacties?!) reactie kan zijn. Niet proberen na te gaan waar de schooluniformpjeszij het in urban-uitvoering ditmaalin de kunst vandaan komen, maar eerder proberen deze haute couture direct van de catwalk te tacklen… Op dat gebied moet je van dit ingedut (letterlijk) orakel uit het levenloze oosten (voorbij Amersfoort, durp zonder titel) niet veel verwachten. Ik kijk dus met smart uit naar al jullie creatieve uitspattingen.Erina (email) (link) - 29 11 05 - 23:57 - @Erina:
Mensen, lieve mensen,
Hier spreekt de Peuk. De preek steekt van wal.
Waar maken jullie je druk over? Ik zal er wel te stom voor zijn. Ik begrijp dat we in deze maatschappij zonder mening nog een laatste stuiptrekkende poging doen om een discussie op te starten. Tevergeefs, het is kwalitatief uitermate teleurstellend. Deze discussie is een typisch product van de verveelde, intellectuele elite van de consumptiemaatschappij. Wat proberen jullie te pretenderen? Kunst kwam vroeger voort uit een intrinsieke motivatie terwijl we ons nu in bochten wringen om minimal art een betekenis te geven! Da Peuk.
Linda Peukie (email) - 30 11 05 - 23:53 - @Linda Peukie:
Beste verveelde intellectuele elite van de consumptiemaatschappij,
Urban, ik begrijp het probleem niet wat mensen hebben met het ‘U-woord’, tis toch een feit dat er zich een zekere commercieele verstedelijking plaatsvind. Steeds meer mensen trekken naar de stad om daar eens flink te gaan consumeren. Bedrijven zijn constant op zoek naar nieuwe bevolkingsgroepen waaraan ze kunnen verkopen. Op het commercieele vlak ontmoeten verschillende groepen, culturen en subculturen elkaar; en dat verkoopt.
Dat er een label op dit verschijnsel wordt geplakt lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend. Mensen proberen altijd overal een label op te plakken: urban, ik heb er geen bezwaar tegen.
Waar ik wel bezwaar tegen heb is het steeds en steeds oppervlakkiger worden van inderdaad de creatieve en culturele uitingen ten behoeve van de commercialiteit. Om dat nou ‘verbraving’ te noemen, ik weet t niet. en of de relatieve vervlakking nou zo schadelijk is…daar twijfel ik ook aan.
Er zal altijd wel een kleine groep vooruitdenkende critici blijven bestaan, die wel iets nieuws te bieden hebben…maar misschien vind je die niet in een tandarstpraktijk in Berlijn.
Hartelijke groeten,
Sanne
Sanne (email) - 05 12 05 - 00:41 - @Sanne:
Nou ben ik niet zo uptodate met al die turbotaal, maar wat ik uit Nausikaa’s artikel opmaak, is dat het lijkt alsof de Kunst wordt omgedraaid… de Kunst staat niet meer op zichzelf, maar wordt onderverdeeld…
Jammer, ik vind het juist zo krachtig van Kunst dat het op zichzelf staat. ‘Overal los van’.
Afke - 06 12 05 - 12:06 - @Afke:
Oderius (email) (link) - 06 12 05 - 17:54 - @Oderius:
haha, ik vond het wel weder geestig. Ik zat van de week te denken aan je
stukje en vermoed dat ik het misschien met je eensch ben. Als ik goed
begrepen heb iriteer je je aan de overdreven coole loungy urban spacy
shitsfeer en verlang je naar meer bezieling en passie (dansen op de tafels,
een fles wijn tegen het hoofd kapot slaan, tetterend, ronkend levensgevoel,
of zit ik er naast?). Ik denk daar twee dingen over. In de eerste plaats
geloof ik wel een beetje dat we (= denkend jeugdig creatief Europa)
terugkeren naar oud (of nieuw?) romanticisme. Ik merk dat in geschiedenis,
met een hang naar ‘De historicus als verteller”, maar ook in bepaalde
kunstvormen, zoals popmuziek (akoestische gitaren en banjo’s, oude ballades,
romantiek-themas (dood, geesten, God) zijn weer helemaal hot, ook bij de
gemiddelde arty-farty tiepjes). Dus wat dat betreft, d.w.z. die bezieling
zit je met de maalstroom naar de goede kant gericht.
Ten tweede, je noemde daar Berlijn. Misschien of wel zeker heb ik ongelijk,
maar ik heb bij Duitschers altijd een hele andere manier van kunst en
cultuur meegemaakt dan in andere landen. Duitsers zijn wat rationeler met
kunst bezig. Smartlappige fado’s of schimmige vergezichten met olie op doek
zijn tegenwoordig in Duitsland meer taboe dan elders. Is dit de oorlog? Is
de de Kultur? Lul ik maar raak? Vind jij dat ook?
Guido - 06 12 05 - 21:59 - @Guido: