waking life (deel 4)

ik zie de zee niet vaak, dus toen ik in de buurt was moest ik even kijken.
ik ben samen met mijn moeder en twee zussen. naast me lopen mijn fictieve zelf en mijn fictieve vriendin (die overigens het probleem heeft fictieve vaste vorm aan te houden of sterk shapeshifter is)

we vragen ons af waarom deze bijzonder mooie plek zoveel ordinaire mensen aantrekt. en wat mensen er toe doet bewegen langs de kust iets anders te doen dan mijmeren en gelukzalig van het oneindige blikveld te genieten.

de zee als object, evenals andere objecten die me dierbaar zijn, wil ik graag groeten. de vorige keer dat ik de zee groette, op het asfalt tussen de rommel op de afsluitdijk, kon ik niks anders bedenken dan quotes uit the hitchhiker's guide to the galaxy. nu sta ik met mijn pink en ringvinger bij elkaar, los van mijn wijsvinger en middelvinger bij elkaar en mompel de Vulcan wedergroet
"peace and long live"

heb het vreemde gevoel in verbinding te staan met iets groots (los van mijn voeten in de zee en de aarde), aangezien ik veel plezier beleef met het benoemen van elke plas water (ook zonder eiland) tot God's Eye (een meer met eiland als pupil in A Song Of Ice And Fire) hier een plaatje van de NASA (ben te lui om te loeren of het onzincrap is overigens, hoe dan ook, het is mooi)