I heart Groningen
Ik hou van Groningen, helemaal nu de zon zo schijnt. En niet alleen omdat ik dan zonder jas naar buiten mag, maar ook omdat het noorderzon-gevoel al begint te komen. Noorderzon, bevrijdingsfestival, 30 april: het plezier ligt op straat.
Zo was ik afgelopen vrijdag op Viva La Focus in Images, een dutch mobile film festival. Waarom dat dan in het Engels moet weet ik ook niet, maar leuk was het wel. Daar pakte ik nog een klein stukje mee van de netwerkborrel en was ik bij de uitreiking van de prijs voor het beste filmpje, met optredens van Us en Kas-M & Wenki. De maker van de winnende film kreeg als compliment te horen dat hij een nieuw niveau op de schaal van horror had bereikt met zijn film 'De Horror', in de hoofdrol een blauw geslagen vingernagel met stukjes papier als ogen. Zomaar een avond in Groningen.
Mijn zaterdagavond bracht ik door in de Noorderkerk, waar Kim Jansen zijn debuutalbum presenteerde. Zijn voorprogramma was indrukwekkend: Awkward I, Lpg, Audiotransparent en zelfs Lucky Fonz III. Het was een gemoedelijke avond met prachtige muziek. De sfeer was onzettend goed, je zou denken dat de Groningse muziekscene hevig aan het bloeien is. Zoveel getalenteerde groepen op een hoop, dat maakt een mens blij.
Jansen had een flinke band meegenomen met blazers, strijkers en een koor, waardoor zijn muziek heel goed tot zijn recht kwam. Bij het laatste nummer van zijn set zongen alle bands mee - we are always near. Het leek even of ze afstevenden op de we-are-the-world-ijsberg, maar toen werd het ineens prachtig. Zo doen we dat hier.