Nieuwe Garde Weblogs

Pieternel

 

Over Pieternel

Pieternel (26) heeft gestudeerd voor culturele omnivoor en houdt van dingen zelf maken. Ze was jarenlang de frontvrouw van het obscure maar geniale mama's homemade dress. Die band is nu even op sabbatical. Gelukkig is ze ook lid van een nog nader te noemen muzikale groep. En tegenwoordig leeft ze zich niet alleen uit door muzieken te maken, maar wil ze ook frambozen en zonnebloemen kweken en de perfecte tomatensaus maken. Want als ze dingen zelf maakt, weet ze hoe ze in elkaar steken. Zo begrijpt ze weer een stukje extra van de wereld.

Kalender

« Juni 2010 »
Z M D W D V Z
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

Laatste Reacties

Pieternel (Heather Nova is b…): Ja maar natuurlijk! Zingen we samen mee met Heather…
Reinier (Heather Nova is b…): Hé als ik het zo lees heb je er stiekem best van ge…
nicote (No thee today): Als ik dit steeds smaller wordende straatje zo beki…

Stuff

Powered byPivot - 1.22: 'Arcee'
XML Feed (RSS 1.0)
XML: Atom Feed

§

Iets moois als je kunt

Do something pretty while you can
Don't be a fool
Reading the Gospel to yourself is fine

Do something pretty while you can
Don't be afraid
Skating a pirouette on ice is cool
Belle and Sebastian – We rule the school


Wat weet ik van theater? Nagenoeg niets, terwijl ik het echt een fantastische vorm vind. Telkens als ik naar een voorstelling ben geweest vraag ik me af waarom ik dat niet elke week doe. En dat doe ik vervolgens niet. Ik heb iemand nodig die me meevraagt of het stuk moet geschreven zijn door een schrijver die ik bewonder. Zo ben ik bijvoorbeeld naar twee stukken van Esther Gerritsen geweest: De dag en de nacht en de dag na de dood en de jeugdvoorstelling Lijk. Dat was omdat ik haar romans en verhalenbundel allang geweldig vond. Naast die voorstellingen heb ik er nog wel meer gezien, maar laten we zeggen: lang niet zoveel als ik had willen zien.

Esther Gerritsen heeft zich nu toegelegd op het schrijven van romans. Daar ben ik ook heel erg blij mee. Ik kan zelfs niet wachten tot ik met Sinterklaas haar nieuwe boek krijg (ja toch, Sinterklaas?). Maar ondertussen heb ik me nog steeds niet goed verdiept in theater en voelt mevrouw Gerritsen zich ook niet meer geroepen om mij bij de theaterwereld te betrekken.
Monoloog van een Paard
Daarom leende ik laatst bij de bibliotheek een toneeltekst. Van Esther Gerritsen. Hij heet Monoloog van een Paard. En dat is het ook. Ik kwam er heel snel achter dat ik het hardop moest lezen. Dus daar zat ik in mijn eentje aan de keukentafel hardop te zeggen dat ik een paard ben. Het was een beetje apart om te doen, maar het werkte ontzettend goed. De tekst kwam tot leven toen ik het uitsprak. Omdat ik het verhaal niet kende was ik tegelijk acteur en toeschouwer. Het was een heel bijzondere en confronterende ervaring.

Op dit soort momenten (flashback: als ik met een badmuts op en een nachthemd aan blokfluit speel - en dat kan ik niet - en een liedje zing over speeksel dat lijmt en poep dat mest voor belangrijke mensen in pak) dus op dit soort momenten als ik me afvraag wat ik eigenlijk voor raars aan het doen ben, denk ik vaak aan bovenstaande tekst van Belle and Sebastian. Doe iets moois als je kunt en val niet in slaap.