Stoer
Niet langer zal ik een verwend stadsmeisje zijn, balancerend op naaldhakken in plaats van op de rand van ruige achtergronden. Ik zei: "Ik hoef niet (naar Afrika / op een Gletscher klimmen / zwemmen in de oceaan / in het weiland met enge koeien). Want ik ben mentaal zeer dapper, en dat moet voldoende zijn." Dat zei ik dan tegen vrienden die alle bovengenoemde dingen dus wel deden. En dat ik dat adrenalinegevoel absoluut onaangenaam vond, en dat ik mijn energie liever gebruikte om mooie dingen te maken met mensen die niet elke dag wilden voelen hoe het is om dood te gaan.
Zonder Uitleg
Ik vind: Joris Luyendijk is een slechte presentator die niet zo moet kijken als een tijger, want dat kan hij niet. En hij moet al helemaal niet proberen geweldige Halina Reijn te interviewen. Want dat levert alleen maar dooddoeners op aan het einde van elke monoloog van Halina, zoals:
H: ...is de zin van het leven.
J: Gompie, daar zeg je eens wat. Nu het volgende fragment. [mislukte tijgerblik].
Vraag van de immer scherpe vriendin S. (aan mij en aan de televisie in het bijzonder): "Hoe heeft die man in vredesnaam die baan gekregen?".
Mijn antwoord: men houdt nou eenmaal van HERKENBAARHEID. En een saaie man van weinig woorden en veel gezwets is dat blijkbaar.
Maar dan ben ik onaardig.
Maar ik ga het niet uitleggen.
Raadsel
Op het Poolse platteland, waar ik 3 weken lang zat, is geen internet. Er is slechts een oude bakelieten telefoon, en eventueel een kampvuur om naar de overkant van de berg te seinen. Maar de krant komt er wel. Hij is veel beter dan een Nederlandse krant, want op tabloidformaat en met nietjes en veel persoonlijker geschreven en interessanter. Zo las ik de volgende advertentie in de krant:
Gezocht: Slager of iemand met vergelijkbare ervaring op dit gebied.
Ik vraag mij al dagen af, hoe zo'n sollicitatiegesprek zou verlopen.
Werkgever: Ja?
Sollicitant: Ik wil graag voor u als slager werken.
Werkgever: Waar is uw schort?
Sollicitant: Een schort heb ik niet, een mes evenmin. Maar een vaardige slager ben ik toch.
Werkgever: En hoe heeft u die kundigheid mogen leren?
Sollicitant: Alwel niet als slager.
Werkgever: U heeft nooit in een slagerij gewerkt.
Sollicitant: Nee.
Werkgever: Nog geen kip de veren losgeplukt?
Sollicitant: Nee.
Werkgever: Nog geen koe doorkliefd, geen varkentje gekarboneerd?
Sollicitant: Nee.
Werkgever: En hoe komt dat dan zo, mijn beste, dat jij toch een vaardig slager bent?
Sollicitant: ------------> En hier weet ik dus niet hoe het verder gaat.
Ik breek mijn hersens er op stuk.
Mijn oproep aan de lezer is, om de volgende dialoog af te maken, en degene met de beste oplossing voor dit raadsel wint een fantastische prijs. Het is belangrijk, iemand moet weten wat die "vergelijkbare ervaring" inhoudt.