Braaf
"Wat heb jij een raar beeld van creatieven," zegt een meisje tegen mij als ik haar interview tijdens acht uur overwerken. Het valt me namelijk op dat in elke groep zonder uitzondering zeer harmonieus en zonder stress wordt samengewerkt.
Een paar dagen later zie ik op televisie de bespreking van een
fotografe die allemaal portretten van tieners heeft gemaakt. "Ik vind haar foto's prachtig, omdat ze zo'n diep medeleven heeft voor die mensen," zegt een meneer die een creatieveling is. Hij vertelt verder, dat haar foto's een diepe menselijkheid en puurheid van die mensen blootleggen.
Op dit moment is de scene weer heel erg actief in Nederland, videoclips zijn experimenteler, artier, glossies vertellen niet alleen over die nieuwste mode, maar verkopen ook weer steeds meer met items over art en urban en extravagant.
Als je nu kunst maakt, is het leuk als je street en urban bent. Afgelopen weekend was ik weer in Berlijn en ging naar een electrofeestje. Het werd gehouden in een voormalige artsenpraktijk. Je liep een donkere trap op, en kwam in een ruimte die helemaal leeg was, maar nog onmiskenbaar eruit zag als een artsenpraktijk. Witte, glimmende tegels en TL-lampen, in de hoek een DJ en zeer veel mensen maakten de ruimte erg vervreemdend. De mensen uit de Szene durfden niet te dansen. Ze trokken ook niet hun jas uit, en keken zeer urban.
Nou begrijp ik best dat niet iedereen die "creatief bezig is" hysterisch naar de absint moet grijpen, en zijn vooruitstrevende manifesten over straat moet schreeuwen. Maar we lijken nu ook te maken te hebben met de nieuwe braafheid in de kunst. Alles mag arty zijn, zolang het maar urban is. Of sexy. Of, nog belangrijker: diep-menselijk. Kan iemand mij uitleggen wat diep-menselijk betekent?
Het mag natuurlijk wel brutaal zijn. Of "lekker gek".
Hoe zit het dan met onsmakelijk gek? Of een felle discussie die echt spannend is en die echt leidt tot nieuwe inzichten, een feest waar je echt los kan gaan zonder verveeld te moeten kijken, urban zonder capuchon is zeldzaam. Gematigdheid, gezelligheid en herkenbaarheid zijn belangrijk in de kunst, en hoe mensen met elkaar omgaan. Hoewel mainstream door de meesten uit de creatieve sector wordt afgekeurd, moet het wel leuk blijven, he. Is vervreemding en felheid sooo first half of the 20th century?