It's alive!
Even een stukkie illegale zelfpromotie op een reedsch dood weblog: Mijn nieuwe, tijdelijke site is online! Gemaakt door een zeer lieve bezoeker van dit log. Er zijn nog wat technische puntjes die op de i moeten worden gezet, maar de eerste post is een feit: www.janineabbring.nl
§ ¶Post Scriptum
(www.janineabbring.nl- hou me in de gaten, wie weet kom ik keihard bloggend terug! Binnenkort geef ik een tuinfeest met onder anderen de Wildberrys en de Bond tegen Harries. Ben ik jou onverhoopt vergeten uit te nodigen? Wil je jezelf uitnodigen? Mail naar tuinverwarming@hotmail.com.)
§ ¶Echt Weg
Het zal toch niet waar zijn! U ziet het goed, een nieuw bericht. Misschien komt u hier voor het eerst, misschien bent u hier de afgelopen weken oeverloos voor niks langsgekomen, via een paar andere stofnesten.* Het was rustig, en het zal alleen nog maar rustiger worden. Ik stop namelijk met bloggen voor Nieuwe Garde.
Dat ik hier het bijltje erbij neergooi heeft meerdere redenen. Tijd- of inspiratiegebrek zijn niet aan de orde. Schrijven is nog altijd een dagelijkse bezigheid, al zijn met de Big Bang die mijn computer onlangs trof tientallen verhalen voor eeuwig verloren gegaan. Laten we het erop houden dat het tijd wordt voor iets nieuws en dat ik voorlopig even ga genieten van de zomer.
Toen ik dit weblog begon had ik een aantal stille wensen en plannen. Terugkijkend op de afgelopen anderhalf jaar kan ik concluderen dat ik ze zowaar grotendeels heb verwezenlijkt (ok, mijn cupmaat is niet op miraculeuze wijze gegroeid en die rijke snorloze man is niet komen opdagen, maar afgezien daarvan): Ik ben verhuisd naar het platteland, ik ben mijn eigen bedrijf gestart en ik heb eindelijk eindelijk EINDELIJK een hond. Na twee weken luistert ze inmiddels prima naar de naam die ik haar heb gegeven: Lois.
Ondertussen draait de wereld door. A's boek komt binnenkort uit, hij wordt beroemd, let op. Mijn moeder is nog altijd ziek. Mijn zus gaat op wereldreis. Twee vriendinnen worden binnenkort moeder. Een derde vriendin verloor haar moeder afgelopen donderdag.
Lois en ik overzien de wereld vanaf het schelpenpad door de weilanden achter mijn huis en denken er het onze van. En wat we ervan denken, dat houden we voorlopig lekker voor onszelf.
§ ¶Weg
Het cliche is te groot, het verdriet daarom niet minder. Onlangs een externe harde schijf gekocht om op te monteren en te backuppen. Nog geen backup gemaakt. En op een kwade dag gebeurt wat volgens Apple adepten 'met een Apple nooit gebeurt': de harde schijf crasht. Vandaag belde de Apple winkel met het slechte nieuws: de harde schijf is stuk, alle informatie weg.
Alles. Al mijn foto's (2300 stuks), al mijn geschreven verhalen, manuscripten, bedrijfsinformatie. Oh, en de Itunes, hetgeen waar mijn zus zich het meest druk om maakte. Moet ze al haar cd-tjes opnieuw invoeren, poeh poeh.
Natuurlijk was de garantie al een half jaartje verstreken. En kan ik een reparatie betalen ten koste van een halve nieuwe computer. Beste mensen, verwacht van mij voorlopig geen weblogbijdragen. Ik kan geen foto's uploaden maar bovenal heb ik het even HELEMAAL gehad met computers. Ik ga een polaroidcamera kopen en een kasboek aanschaffen en een typemachine.
p.s. iedereen die in de comments gaat lopen wijzneuzen in de trant van 'tja had je maar eerder moeten backuppen' vermoord ik
§ ¶Hoogtepunt
Tweeeneenhalf jaar lang maakte ik voor TV Noord het programma Geen Kunst. Een uitgaansprogramma waarin we Frans Bauer zoenden, op het stuur van een motor door een ronde ton reden, parachutesprongen, pottenbakten. En honderd dingen meer. Was mijn Ibookje niet stuk geweest dan had ik even een leuke fotocompilatie gemaakt, maar u zult het met de foto's van de laatste aflevering moeten doen. Ja, u leest het goed. Geen Kunst stopt. De koek is op, zoals dat heet.
Ter ere daarvan hing ik deze week vrijwillig in een mandje van 2 bij 2 op 1500 meter hoogte. Samen met collega's Kirsten, Jacques, cameraman Herwin en geluidsman Bert. Wat is luchtballonvaren gaaf!! Vooral het laagvliegen over boomtoppen en de landing (we klapten om, werden tientallen meters voortgesleept, ik was bang en had de slappe lach tegelijkertijd) waren indrukwekkend. Een mooie aflsuiter van een leuke periode. Of zoals mijn lieftallige collega J.J. d'A. fijntjes opmerkte: 'Janine, wat heb je dit goed geregeld, en wat een toepasselijk evenement! Want jij zit tenslotte ook vol gebakken lucht!'
Hondennaam
Wie ooit de moeite heeft genomen het introductietekstje hiernaast (voor de kijker links) te lezen is de volgende zin misschien opgevallen: '....eigenlijk hoort het woord hond ook in dit rijtje thuis, maar dat komt nog wel'. Welnu, beste lezer, het komt inderdaad! Of beter gezegd: zij. Een weekje geleden ben ik naar Prinsenbeek (Breda) gereden, waar de stichting Poor Animal tientallen honden opvangt van asiels uit Spanje en Griekenland. Eens in de zoveel tijd laden ze een Boeing vol beesten die anders een spuitje zouden krijgen en vliegen naar Nederland.
Samen met vriendinnen L. en R. (laatstgenoemde hieronder op de foto) moest ik kiezen uit een kluwen kwispelende, blaffende, kwijlende, springende en likkende bekken, staarten en poten. Het zweet brak me uit. Konden ze niet allemaal mee? Toen de eigenares hoorde wat voor hondje ik precies zocht (geen puppy, een teefje, niet al te druk want ik wil haar mee kunnen nemen op locatie) beende ze naar binnen. En kwam naar buiten met de vreselijk lieve, bedeesde, knuffelende... Mimi.
Godzijdank luistert ze totaal niet naar die naam, dus we kunnen een andere bedenken. Nou is dat voor een vrouwtjeshondje geen eenvoudige opgave! Daarom bij deze de prijsvraag 'Verzin een naam voor de hond van Janine'. Op dit moment staan de namen
- Ronja (de rovershond), Wimmie (een van de Freggles) en Luca (leuk maar Marco Borsato noemt zn zoon ook zo) hoog in de ranglijst. Maar DE naam zit er nog niet bij. Help! Inzenden kan nog tot en met 28 mei, dan krijg ik dr drie weken op proef. En daarna hopelijk de rest van haar hondenleven...
§ ¶Op de trekker naar Madrid
'Hallo ik ben Janine. Jullie kennen mij waarschijnlijk niet, maar dat scheelt: ik ken jullie ook niet. Ik heb geen verstand van voetbal, ik weet niet wat buitenspel is, maar ik kan WEL leuke filmpjes maken. Dus NU allemaal DIE kant op, en iedereen die niks met deze videoclip te maken heeft ACHTER de hekken!'
Zo begon vanmiddag de derde grote klus van eenmansproductiebedrijfje Nine Lives. De regie van de videoclip van het nieuwe FC Groningen Lied! Twintig voetballers op een trekker, een beetje rondkneuren, hoe moeilijk kan het zijn. Dacht ik. Twintig voetballers op een kar KRIJGEN, dat lukte nog wel. Op een kar HOUDEN was een ander verhaal. Schreeuwend als een viswijf sloeg ik mij er doorheen.
Een tv-verslagje van mijn voetbalavontuur is hier te vinden. Onderstaande foto maakte fotograaf Reyer Boxem voor het Dagblad.
Tekstschrijvers van de knaller 'Op de trekker naar Madrid' Pierre en Joost waren ook nog van de partij. Met camera's in de aanslag, klikkend en roepend dat zij de boel wel even als eerste op het blog zouden zetten. Hah! (B)Eat this. 
Rotte Apple
'Ik vrees dat we deze patient hier moeten houden'.
Ik was er al bang voor. Vanmorgen heb ik, mijn tranen wegslikkend, afscheid moeten nemen van mijn Ibookje. Hij hield er vorige week zomaar ineens mee op. Eventjes een paar dagen met rust laten (deze tip kreeg ik van een echte Apple-adept, serieus) mocht niet baten.
Vandaar dat de foto's van de tuin in bloei, de eerste zomeravond BBQ EN de opnames van de FC-Groningen videoclip die ik morgen ga regisseren hier voorlopig niet kunnen verschijnen... Maar geen nood. Het schijnt dat morgen OOG-TV, het Algemeen Dagblad, de Gezinsbode, het Dagblad van het Noorden, het FC Magazine en SBS shownieuws van de partij zijn, dus als u een van deze media in de gaten houdt bent u weer helemaal op de hoogte.