Post Scriptum
(www.janineabbring.nl- hou me in de gaten, wie weet kom ik keihard bloggend terug! Binnenkort geef ik een tuinfeest met onder anderen de Wildberrys en de Bond tegen Harries. Ben ik jou onverhoopt vergeten uit te nodigen? Wil je jezelf uitnodigen? Mail naar tuinverwarming@hotmail.com.)
§ ¶Echt Weg
Het zal toch niet waar zijn! U ziet het goed, een nieuw bericht. Misschien komt u hier voor het eerst, misschien bent u hier de afgelopen weken oeverloos voor niks langsgekomen, via een paar andere stofnesten.* Het was rustig, en het zal alleen nog maar rustiger worden. Ik stop namelijk met bloggen voor Nieuwe Garde.
Dat ik hier het bijltje erbij neergooi heeft meerdere redenen. Tijd- of inspiratiegebrek zijn niet aan de orde. Schrijven is nog altijd een dagelijkse bezigheid, al zijn met de Big Bang die mijn computer onlangs trof tientallen verhalen voor eeuwig verloren gegaan. Laten we het erop houden dat het tijd wordt voor iets nieuws en dat ik voorlopig even ga genieten van de zomer.
Toen ik dit weblog begon had ik een aantal stille wensen en plannen. Terugkijkend op de afgelopen anderhalf jaar kan ik concluderen dat ik ze zowaar grotendeels heb verwezenlijkt (ok, mijn cupmaat is niet op miraculeuze wijze gegroeid en die rijke snorloze man is niet komen opdagen, maar afgezien daarvan): Ik ben verhuisd naar het platteland, ik ben mijn eigen bedrijf gestart en ik heb eindelijk eindelijk EINDELIJK een hond. Na twee weken luistert ze inmiddels prima naar de naam die ik haar heb gegeven: Lois.
Ondertussen draait de wereld door. A's boek komt binnenkort uit, hij wordt beroemd, let op. Mijn moeder is nog altijd ziek. Mijn zus gaat op wereldreis. Twee vriendinnen worden binnenkort moeder. Een derde vriendin verloor haar moeder afgelopen donderdag.
Lois en ik overzien de wereld vanaf het schelpenpad door de weilanden achter mijn huis en denken er het onze van. En wat we ervan denken, dat houden we voorlopig lekker voor onszelf.
