Nieuwe Garde Weblogs

§ ¶

Eigen huis en balkon

Vorig jaar deed ik in het Nieuwe Garde forum een oproepje voor een behanger. Ik kreeg veel reacties ('behang? dat is toch iets voor getrouwde stellen?' 'Nee joh, behang is weer helemaal hip', etc) maar niet de reactie waarop ik hoopte: die van een doorgewinterde edoch niet al te dure profbehangplakker. Inmiddels zitten de rollen kitschbehang m.b.v. een geweldige klusjesman alweer een tijdje op de muur. Hier op veler verzoek het eindresultaat!

Klik hier voor een iets gedetailleerder kijkje.
Vandaag, maandag, is de dag aangebroken dat ik met mijn volgende project ga beginnen: de Badkamer. Suggesties voor gave goedkope Portugese tegeladresjes en decoratie-mogelijkheden?  Een Buddha boven mn bad? Trompe l'Oeil met uitzicht over de Niagara Waterfalls? Anyone?

§ ¶

Petter goes Bananas

Plastic bekertje Herschi-cola, bakkie Nibbitchips (van die ringetjes die je van je vingers kan eten), kussens op de vloer en een videoband in de videorecorder. De variatie in kinderfeestjes in het Drentse dorp waar ik opgroeide was niet bepaald groot, maar dat gaf niet. De verscheidenheid zat m in de films die we kregen voorgeschoteld: Herbie, Herbie rides again, Herbie goes Monte Carlo, of (als een van onze moeders eens een wilde bui had:) Herbie goes Bananas. Later, toen ik groot was en achtereenvolgens een Mitsubishi Lancer en een Peugeot 106 reed, was ik Herbie de eigenzinnige kever al lang en breed vergeten. Een auto met een eigen wil was tenslotte niks meer dan een Disney-verzinsel, voer voor videofilms op fantasieloze kinderfeestjes.

Anderhalve maand rijd ik nu in mijn Saab genaamd Petter. Anderhalve maand snort de motor als een klein vliegtuigje en brengt Petter me zonder mokken waar ik wezen moet. Tot vandaag. De motor startte met een klaaglijk gepiep en gekraak, dat na een paar honderd meter alleen maar erger werd.
Tot overmaat van ramp brandde het acculampje, was de benzinemeter opeens defect en deden de ruitewissers het niet meer. Saillant detail: voor het eerst sinds anderhalve maand zat ik niet zelf achter het stuur. De bestuurder -man, dus behept met aangeboren verstand van auto's- boog zich na een noodstop over de motorkap en vroeg me de auto nog eens zelf te starten. Wat denkt u? Als een zonnetje. Inclusief enthousiast heen-en-weerwappende ruitenwissers.

Een paar uur later en vele vrolijke kilometers verder stopte ik even op een parkeerplaats. En vond de Man in kwestie dat ie nu toch wel eens een stukkie wilde rijden. Petter vond kennelijk van niet. Zodra ik op de bijrijderstoel plaatsnam en de Vreemde Man de sleutel in het contact omdraaide ging mijn Saab opnieuw in staking. Het knarsende motorgeluid ging door merg en been en alle vitale functies leken wederom uitgevallen. Het acculampje knipperde als een stil maar vastberaden protest. Wat er gebeurde toen ik mijn autootje weer startte? Dat is even voorspelbaar als de happy ends in de Herbie-films.

Mijn auto is geen allemansvriend, mijn auto is eenkennig.
En stiekem ben ik daar best een beetje trots op.

§ ¶

Zondag, beneden vriespunt

§ ¶

I said no camera's!

Zelden een dag met zoveel tegenstellingen meegemaakt als vandaag. De zaterdag begon vanmorgen in Assen op de informatiedag voor gehandicapte jongeren (zie de post hieronder). Vanmiddag vond ik mezelf terug bij iets wat daar totaal haaks op staat: het Nederlands Kampioenschap jongleren! Dat wordt dit hele weekend namelijk gehouden in Groningen.
Er waren veel dingen die ik nog niet wist over jongleren. Bijvoorbeeld dat je ikweetniethoeveel verschillende trucs hebt met namen als helicopter en cascade. En dat je van jongleren (ik weet niet of dit ook voor vrouwen geldt, die waren dr vandaag niet/nauwelijks) FAN-TAS-TISCH mooie gespierde armen krijgt. Zucht. Grmbl camera vergeten grmbl.
De dag eindigde op het Sixties festival in Meeden. Een muziekfeest dat ooit begon met een paar honderd man in het dorpshuis, en inmiddels is uitgegroeid tot het Hoogtepunt van het jaar voor Meeden en omstreken. Vijftienhonderd mensen, verdeeld over 3 grote tenten. Van mij hadden de bands iets zachter en de verwarming wat harder gemogen. Gelukkig deelden ze sjaaltjes uit! Om enigszins warm te worden heb ik mezelf onsterfelijk belachelijk gemaakt door te doen alsof ik kan dansen op sixties muziek. Soms is je camera vergeten een onverwachte zegen.

De verjaardag van Stefan N., die om middernacht officieel van start gaat, schiet er vanavond even bij in vrees ik. Sorry. Net als die van Pepijn, bedenk ik me nu. Teveel indrukken op een dag is ook niet goed voor de mensch. Misschien moet ik morgen maar eens gewoon lekker thuisblijven. En eindelijk eens echt diepzinnige, kunstzinnige en literair verantwoorde dingen op mn weblog gaan zetten.
Of zal ik toch nog even aan het Damsterdiep gaan kijken -nu met camera- hoe de goedgebouwde jongleurs het er in de Freestyle vanaf brengen...?

§ ¶

Prettig gestoord

Knarsetandend tik ik dit stukje. Mezelf hartgrondig vervloekend dat ik nu juist vanochtend mijn fototoestel vergeten ben. Want nu kan ik jullie geen beeld bieden bij de twee geweldige jongemannen die ik vandaag heb ontmoet: Wim en Gertjan. Niet dat Gertjan de plaatjes zou missen trouwens, want hij kan ze toch niet zien. Hij is namelijk blind. Maar hij gaat binnenkort wel, op zn twintigste, op kamers wonen in Groningen. Gertjan zoekt dus een kamer in de stad, liefst op de begane grond en dichtbij winkels. EN bij een park, da's wel zo leuk voor Sitra, zijn geleidehond.
Wim heeft andere plannen: hij wil heftruck of shovelchauffeur worden, want trekkerrijden kan ie al heel goed. Niks staat hem in de weg, behalve dat ie in een rolstoel zit en dus met wat gedoe de heftruck in moet klimmen.
Ik ontmoette Wim en Gertjan vanmorgen tijdens de bijzondere klus die ik had: het leiden van een panelgesprek op een informatiedag voor jongeren met een handicap. Afgevaardigden van het UWV, het CWI, het REA-college zaten keurig aan een lange tafel Belangrijk te zijn achter hun naambordjes en kannen water.
Het werd een fantastische, levendige discussie, met mondige rolstoelers, spasten, blinden, autisten en ADHD-ers in het publiek. Gehandicapte jongeren in Nederland zijn veelal boos en gefrustreerd. En geef ze eens ongelijk: werk je je in je electrische rolstoel het schompes om je deelcertificaten MBO te halen, hoor je je begeleiders achter je rug om zeggen dat je toch wel op de sociale werkplaats zal belanden. 'Dus jullie worden niet gemotiveerd maar krijgen eerder een stok in je wielen gestoken'? vatte ik samen. De begeleiders keken geschokt, de 'slachtoffers' konden wel lachen om een goede woordspeling. Ik lachte op mijn beurt om het autistische meisje dat stellig zei: IK ben niet contactgestoord, het UWV is contactgestoord!
Veel gelachen, veel geleerd en veel nagedacht erna. Over dromen die je moet nastreven en kansen die je niet moet laten liggen. Of je nou in een rolstoel zit, autistisch bent, of gewoon gestoord wordt van jezelf, zoals ik.

Wim, beloofd, ik ga dit dit t-shirt voor je bestellen, zodra het weer verkrijgbaar is. Hoef je niks meer uit te leggen als je weer eens discotheek Foxy in Stadskanaal binnenrijdt.

§ ¶

Podpassie

Idealisme is niet aan mij besteed. Ik geloof niet in altruïsme en naast huisstof ben ik allergisch voor zweverigheid. Bijwerkingen: jeuk, benauwdheid en algehele irritatie. Maar soms ben ik opeens omringd door een pulserend groepje enthousiaste idealistische types. En word ik onverhoopt toch aangestoken. Lastig hoor. Martijn Aslander is zo'n positivo die sceptici als ik in beweging weet te krijgen. (Tot op zekere hoogte dan he, want ik ga niet met hunebedden lopen slepen oid).
En zo stonden de identiek geklede broertjes Lykle en Richard de Vries (separated at birth) vanochtend op de stoep om in de Saab af te reizen naar het Drentse Borger. Alwaar we met Henk Eggens, Martijn en zijn rechterhand Fanny hebben gebrainstormd over Passie-Podcasting. Jawel! Het klinkt spiffy, allitereert lekker en ik vertel er later meer over.
Eerst hieronder een spelletje, waarbij ik moet zeggen dat het jammer was dat de heren hun identieke zwarte mutsjes en groene jasjes net hadden afgedaan cq uitgetrokken.

Zoek de Tien Verschillen.... Succes!

§ ¶

En el Award!

                                                

Oh ja, voor ik het vergeet, wat ik EIGENLIJK kwam doen op de Regionale Omroepdagen...
Mijn heuse NL Award ophalen. Ik had weken geoefend op mijn ik-ben-heus-niet teleurgesteld-blik voor vlak na het 'and the winner is'-moment maar opeens werd de uitslag vorige week al bekend gemaakt. Dus hoefde ik vandaag alleen zenuwachtig te zijn voor het al dan niet struikelen onderweg richting podium.
Het fragment van mn filmpje dat ze lieten zien was weliswaar slecht gekozen, en de bloemen die ik kreeg foeilelijk, maar de grijns was minutenlang niet van mn gezicht af te meppen. Voor de mensen die mijn 'ik bedank God en mijn moeder'-speech gemist hebben: DANK DANK DANK, Robbert Blokland, Jeroen de Jong, Claudia de Breij en natuurlijk Julie Andrews!

§ ¶

Donderdag Omroepdag

Camjo's, Nieuwe Media, Weblogs... Het kwam vandaag allemaal aan bod vandaag, tijdens de Regionale Omroepdagen, een conferentie voor medewekers van (goh?) regionale omroepen. Die omroepdagen worden overigens gehouden in het schoone edoch nogal afgelegen Lattrop te Twente. Al met al werd het nog best gezellig met collegae als Rene en Remco
Leermomenten: Internet heeft de toekomst (ja, echt!), camjo-en heeft de toekomst (tot zover zit ik goed) en de zus van Leontien van Moorsel kan HEEL hard schreeuwen.
De man met de mole-fixation was er trouwens ook. Ik geloof niet dat ie me nog herkende. Wie met photoshop en polkadots aan de slag wil: be my guest, save picture as en mail naar mij.

§ ¶

Master of the Universe

Met drie tulpen, zn ouders en een bosje vrinden stond ie vanmorgen op het bordes van de Rijksuniversiteit Groningen. Jaar in jaar uit had hij medestudenten daar zien staan: slechtzittende mantelpakjes, gepoetste schoenen, grote bossen bloemen en zelfingenomen grijnzen. Vandaag was dan eindelijk, na een jaartje of tien, de beurt aan Pepijn. Hij was al een bachelor, nu is ie het officieel, en nog een Master ook. Er was champagne in het Feithhuis en Pasta in de Puur. Hoera voor Pepijn!

             

§ ¶

Kipfileetjes

ARME Mallory Snyder. Sta je stoer topmodel te zijn in de beroemde Swimsuit edition van de Sports Illustrated, wordt jouw foto bewerkt (of beter gezegd: niet bewerkt) door een wat al te lakse photoshopper... 'There's nothing wrong with a few nice Accents', zal de beste man gedacht hebben... (Mark, de thumbnail doet het!!)

§ ¶

Nutcase

'Vijfentwintig euro' zei de dame met de blonde staart, en ik wist vrijwel zeker dat ik het verkeerd verstaan had. Ik bevond me aan de Hereweg, in een ruimte die eens pizzeria was maar nu volstond met kunst en curiosa. Waar ooit mensen lasagna bolognese bestelden en chianti dronken stond ik plots oog in oog met Jezus. Ik kneep mijn ogen tot spleetjes en gluurde door mn wimpers naar de Zijne. 'Vijfentwintig?' vroeg ik met zo nonchalant mogelijk klinkende stem, en ze knikte. Dit was te mooi om waar te zijn. Even daarvoor had ik al een versleten bruine koffer met metalen hoekjes gespot voor slechts 7 euro 50, het ultieme afstudeercadeau voor P.. En het zilveren Neurenberger koekblik, de derde in mijn collectie, zou slechts 5 euro kosten. Dan kon het tafereeltje met de Herder en de Schaapjes in een fout houten lijstje à 5 euro er ook nog wel bij.

Bijkans huppelend, met in de ene hand een blauwe vuilniszak met Jezus voor 25 euro, en in de andere twee bruine koffers, een zilveren koekblik, een schilderij en mijn met doodskoppen gedecoreerde weekendtas stapte ik even later uit de auto. Vlak bij mijn huis trof ik J., eerste slachtoffer van mijn tomeloze enthousiasme over mijn nieuwste aanwinsten. De koffers moesten open (kijk, het adres van de vorige eigenaar staat er nog in!), het koekblik bewonderd en Jezus ontdaan van zijn blauwe plastic. Zij lachte, ik praatte en ik merkte niet dat naast me langs de stoeprand een auto stopte. Totdat de bestuurder het raampje opendraaide en mijn naam riep. Ik schrok, keek opzij in het lachende gezicht van R., en in een flits zag mezelf zitten: Geknield op de grijze stoeptegels voor een half ontkleed Jezusbeeld, omringd door tassen, oude koffers en een koekblik, mn rok opgetrokken tot mijn dijen als een kind dat knikkert op het schoolplein.

Nog diezelfde avond kreeg ik een mailtje: 'Heiligenbeelden, oude koffers en koekblikken? Ik vraag me af wat Freud daarover te vertellen zou hebben...'

§ ¶

Schni, Schnik Schnappi

Ik ben geëmancipeerd, maar uiteraard alleen als het mij uitkomt. Er moeten meer vrouwen in het parlement, het glazen plafond moet streeploos gezeemd en ik wil minstens zoveel verdienen als mijn mannelijke collega’s. Maar als het aankomt op fietsen (hoezo, wie gaat er achterop!?) of het repareren van mijn auto verander ik spoorslags in Hulpbehoevende Barbie©. U weet wel, die speciale Mattel-uitvoering met grote vragende ogen en twee linkerhandjes. Tot overmaat van feministische ramp ben ik ook nog zorgzaam aangelegd. Ik hou ervan om uren in de keuken te staan, dus als Ken op zijn beurt de vuilniszakken buiten zet of een houten vloertje legt zal je mij niet horen klagen.

Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus, het zal allemaal wel, yadayada. Ik kon me er tot voor kort niet aan storen. Maar vandaag werd ik keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. Een professioneel meningsverschil met een Man (overduidelijk die-hard Marsbewoner, nog net niet groen met voelsprieten) mondde uit in een heftige discussie en eindigde in een ordinaire schreeuwruzie. En hoe er ook tegen vocht, ik wist dat deze strijd zinloos was. Hanja Maij Weggen, Elske ter Veld en Winnie Sorgdrager gingen mij voor, en gingen roemloos ten onder. Ik drukte mijn lippen opeen, sprak mezelf vermanend toe maar wist dat ik het zou afleggen tegen deze afschuwelijke mix van boosheid, onmacht en vrouwelijke hormonen. En dus deed ik wat alleen een vrouw in deze situatie doet: ik begon te huilen.

* vloek *

Het is NIET EERLIJK. Ongesteld zijn, langzamer schaatsen, niet weten wat buitenspel is, cellulitis: ik kan ermee leven. Maar WAAROM heeft de Schepper ons vrouwen uitgerust met een te wijde traanbuis?

§ ¶

Dingen waar ik blij van word Part II

Een roze vraag zijn (mijn favoriete categorie!)

§ ¶

Mai het even oer?

Label DNF (wie raadt waar de afkorting voor staat wint een doosje Fryske Dumkes) moest vandaag weer worden opgenomen en dus toog ik vanochtend om acht uur (!zondagmorgen) naar de studio van Omrop Fryslan in Leeuwarden. We nemen 3 shows achter elkaar op en aangezien de autocue en ik elkaar niet zo mogen doe ik alles uit het hoofd. Vannacht zal ik dan ook wakker schrikken, badend in het zweet, en schreeuwen: GOEDENAVOND, WELKOM BIJ EEN NIEUWE AFLEVERING VAN LABEL DNF. MET VANDAAG IN DE STUDIO EEN LIVE OPTREDEN VAN .....*
Hieronder een boter-kaas-en-eierenimpressie van de dag, met dank aan Plasticlab.

Middenboven: Eric Hoogeweg van Orange Glow, zeer coole band uit Meppel! Binnenkort in de Vera kelderbar.
Middenrechts:  De altijd geruststellend relaxte Herman, de Kraai, Tiedo en Harry (let op zn jasje met zorgvuldig gecultiveerde versleten-look!)
Linksonder: Camerapersoneel in ligstaking

*vul in naar believen

§ ¶

If I were a rich girl

...Dan zou ik genoeg geld hebben om voor elke tv opname die ik moet doen nieuwe kleren te kopen. Gelukkig heeft onze Lieve Heer daar sponsoring voor uitgevonden. Zo mocht ik gisteren weer fijn kleren uitzoeken bij Kamikazi. En dan is het toch even slikken als je ziet met hoeveel Eurie aan kleren (3 sets) je de deur uit stapt. Nu mijn zelfbeheersing bewaren en niet meteen de geleende kleren alsnog aanschaffen! Kan iemand mijn creditcard even verstoppen?

§ ¶

Dingen waar ik blij van word Part I

Uit het raam kijken en m'n auto in de winterzon zien staan

§ ¶

Pandabeer

Hoe zou Conny Breukhoven alias Vanessa dat toch doen, bedacht ik mij vanochtend. Zou Leco ook 's nachts, als ze thuiskomt van een wild avondje miljonairsbeurs of Free Recordshop-gala klaar staan met een dot watten en de eyemakeupremover? Want ik heb weliswaar godzijdank een visagiste die me plamuurt als ik moet werken, maar toen ik vannacht thuiskwam van mijn glamoureus avondje Groningstalig Volkstoneel in Appingedam dacht ik: fuck it, ik ga pitten. Het opgeheven vingertje van alle fotomodellen en Vanessa's negerend; want Gaan Slapen Zonder Je Make Up Af Te Halen is Verschrikkelijk Slecht Voor Je Huid. Jahaaaa. Stel dat het slecht voor je huid zou zijn om met een ongeschoren hoofd te gaan slapen. Denk je dat er een man was die 's nachts na een kroegbezoek nog zn Gilette ter hand zou nemen? Ik bedoel maar. Jammergenoeg zat alle glamour vanochtend uitgesmeerd over mijn hoofdkussen en kan het WereldNatuurFonds zich in zn handjes knijpen: er is weer een pandabeer bij!

§ ¶

Update

Van de website van RTVRijnmond:
De winnaars ontvangen een oorkonde getekend door Joep Bertrams

§ ¶

And the Oscar goes to...

ME!!!
Ok, er zal geen rode loper zijn en mn galajurk kan ik ook in de kast laten hangen, maar toch.
Vorig jaar maakte ik een soort mini-documentaire over Filmfreak/vriend Robbert Blokland. Hij maakte hilarische beelden achter de schermen in Cannes en ik volgde hem met een DV cam tijdens zijn werk voor o.a. 3FM en het ANP. Tot mijn grote blijdschap werd mijn filmpje genomineerd voor een NL-Award, zeg maar de 'Oscars' voor Regionale Omroepen. Met in de jury o.a. Felix Meurders en Harmen Siezen (die ooit tijdens een presentatiecursus tegen me zei dat ik teveel moedervlekken in mijn gezicht heb... Maar ik dwaal af.)

Volgende week donderdag is de uitreiking maar vandaag kwam de uitslag per persbericht... WOOOHOOOO! Ik heb gewonnen! En dus was er vandaag Taart in den kantine. Wat ik precies gewonnen heb? Geen idee, het zal iets van kunststof zijn voor op de schoorsteenmantel. De foto volgt. Mocht je mn filmpje nog willen zien, dat kan op www.nl-award.nl

§ ¶

LowFat Nine

Kreeg net n vreemd mailtje:

Beste janine,
arina denkt dat jouw balans nog verbeterd kan worden.
Je krijgt van arina een 6 op de schaal van 7 van X-traLight.
Ga naar http://www.x-tralight.nl en doe de X-traLight balans test en ontdek zelf hoe hoog je scoort en hoe JIJ beter in balans kunt komen.

Groeten,
X-traLight en arina

Een zes op de schaal van zeven??? WTF? Na enig empirisch onderzoek bleek dit om de nieuwste campagne van mn grote zus Arina te gaan. Kersvers kaasmeisje bij Westland, producent van een nieuw soort dieetkaas. Op de website kan je je 'balans' testen. 'Vraag 3: Je komt laat thuis en je moet nog eten. Wat doe je?' Ik WEET dat ik optie C hoor te kiezen, maar A is zoveel lekkerder....

§ ¶

Ondergronds

Er zijn op mijn werk momenten geweest waarop ik door de vloer had willen zakken. Tot mijn grote verbazing bleek vandaag dat dat best mogelijk was geweest, op nog geen 2 meter afstand van mijn bureau(stoel)! Omdat RTVNoord deze zomer verhuist naar een nieuw onderkomen zijn allerlei bouwhistorici bezig ons oude monumentale pand in kaart te brengen, nu het nog kan. En zo trok een van hen vandaag dus opeens een Geheim Luik open achter me. Wow! Hierboven ziet u een foto van het uitzicht Onder het Martinikerkhof. Met dank aan bouwhistoricus Taco, die de foto genomen heeft (en die mij vol vuur uitlegde dat hetgeen wij op deze foto zien uniek is: namelijk de overblijfselen van de oude ramen in de fundamenten. Of zoiets). Hieronder een door mijzelf ontdekte andere unieke eigenschap van het Geheime Luik Achter Het Bureau Van Janine:
                                               

Wie er op middelbare leeftijd en enigszins kalend in gaat komt er als een Jonge God weer uit! Entree 5 euro, opgave via deze site.

§ ¶

Fuck Fuck Fucksia

Omdat in het pittoreske dorpje Warffum vandaag de Marneflora (zeg maar een soort net-niet keukenhof) begint staat HalteHalftwee (zeg maar een soort net-niet radioprogramma) vanmiddag in het teken van.... Bloemen.

Omdat ik vooralsnog alleen de suggestie De Roos van Wia Buze (zeg maar een soort net-niet Bette Midler) heb gekregen doe ik hierbij een beroep op u. Wie weet er leuke nummers die over Bloemen gaan?

§ ¶

Primeur

De cabaretgroep NUHR schreef ooit de grappige musicalparodie 'Batman, de Musical'. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat er binnenkort ECHT een dergelijke musical op de planken komt. Met in de hoofdrol weliswaar niet Batman, maar een andere, Nederlandse superheld.... Eentje die ook een capeje droeg en een hulpje had. Maar niet onsterfelijk was! Meer kan ik er nog niet over zeggen.  Maar binnenkort zal de Wakkere krant van Nederland er wel wat kolommen aan wijden, gezien het feit dat Henk van der M. de producent is...

§ ¶

Mokkel

Omdat ik wilde zien of dit weblog ook te vinden is op google tikte ik mn voor- en achternaam in. Ik moest even met mn ogen knipperen toen deze link net op mn scherm verscheen:

MOKKELS.NL - [FORUM]
... Yolanthe van Kasbergen, 38, 17437, 21-07-2004 18:11 Door: Antonio Mont, Gisteren
18:53 Door: Mindcrash. Janine Abbring, 1, 422, Gisteren 18:39 Door: Marcob, ...  http://forum3.mokkels.nl/cgi-bin/topics.pl?hold=1&action=viewtopic&what=6829&group=1

Ter ontnuchtering: op de post van 'Marcob' zijn exact 0 reacties gekomen. Dat wordt dringen op de fanclubdag!

§ ¶

Dagdroom

Toen ik bovenstaande boodschap gisteravond las tijdens de salon voor Woorden in het Martinihotel, kon ik nog niet bevroeden wat de volgende dag mij zou brengen. Had ik dat geweten, dat had ik namelijk alsnog de letters K (vanille) U (aardbei) en T (die was wit, welke smaak is dat eigenlijk?) erbij gezocht. De dag begon met te abrupt wakker worden uit een levendige edoch nare droom waardoor ik om half acht vanochtend al wist dat Echt wakker worden de rest van de dag niet meer zou lukken. Kent u dat gevoel?

Nu hoor ik van vrienden wel eens dat ze heel af en toen een dag 'zitten slapen op hun werk'. Dat leek mij eigenlijk ook wel wat. Alleen valt het zo op als je niks zegt tijdens het presenteren van een radioprogramma. Stiekem overwoog ik om de extended version van Music was my first Love te draaien zodat ik nog een snelle 9,8 minuut slaap kon meepikken. Waar is de kwartier durende Lucas en Gea-remix als je m nodig hebt, goddomme.

Gelukkig put ik hoop uit het alwetend snoepletterorkakel. Morgen zou er best weer een dag kunnen zijn. Maar mag ie alstublieft iets beter zijn dan die van vandaag?

§ ¶

Ouverture

In 2003 verloor een dierbare de lust tot leven en daardoor bijna het leven zelf. Kort erna verloor een dierbare het leven terwijl zij juist levenslustig was. In het interbellum brak mijn Lief mijn hart en toen de rook leek opgetrokken en ik de puinhopen overzag, zag ik een vrachtwagen te laat en werd ik wakker in een ambulance. Maar journalistieke beroepsdeformatie is hardnekkig en dus dacht ik:
had ik maar een weblog.

In 2004 vroeg Nieuwe Garde of ik op de nieuwe site een weblog wilde bijhouden.
In dat jaar dronk ik koffie met Youp van het Hek, wijn met Daan Schuurmans en thee met Arjen Robben (in Londen!). Ik bloedde bijna dood op een strand in Thailand en ik kreeg een nieuw programma bij 3 regionale omroepen. Maar Waar bleef dat F*ing weblog?

Anno 2005 loopt alles op rolletjes. Mijn leven is dus ongeveer even boeiend als een psychologiestudent die vertelt waarom ie psychologie is gaan studeren. En het weblog? Dat gaat live. Vandaag. En ik weet dat die vermaledijde Murphy in zn knuistje zit te lachen met z’n wet. De komende tijd zal ik niks, maar dan ook NIKS beleven. Daarom aan alle toekomstige webloglezers: sorry voor mijn saaiheid.

p.s. dat niks beleven kan leiden tot een fabuleuze mix van kunst en poezie bewijst gelukkig
 Jogchem Niemandsverdriet...

§ ¶

Naakt

Niks zo ontspannend als een dagje sauna met schoonheidsspecialist. Dachten vriendin Gabriel de G. en ik vandaag, en dus togen wij naar ons vaste adresje diep in de Friesche bushbush. Dit omdat wij weliswaar geen moeite hebben met public nudity, maar wel met eventuele bekenden die onze nudity te zien krijgen. U voelt m al aankomen. We hebben een nieuwe hide out nodig.
Een nietsvermoedende Gabriel werd in het voetenbad vrolijk begroet door ene Harry H. uit G. En toen ik, vers van de schoonheidsspecialist (lees: met een hoofd als een geplukte kip, het is een misvatting dat je daar mooi van wordt) uit het toilet kwam botste ik op tegen de persoon die Gabriel en ik aanduiden als 'de lekkerste fietskoerier van Groningen'. Toen meneer ook nog eens in hetzelfde krappe overvolle saunahokje op plm. 15 centimeter naast me kwam liggen voelde ik me als een kikker in een magnetron.
Kortom: wie weet er nog een fijne sauna? Liefst ergens diep in Drenthe, waar alleen wij en blinde bejaarden met veel cellulitis worden toegelaten? En waar we zeker weten dat NIEMAND ons kent? De gouden tip wordt beloond met een sauna-arrangement naar keuze (op een andere dag dan wij. Maar dat spreekt voor zich)

§ ¶

Bijbelles

Dixit insipiens in corde suo, Non est Deus.  Psalm13 dus, de filmpremiere in het Singelhuis in Grunn. Regisseur/scenarioschrijver Rob Camies werkte acht jaar lang aan deze korte film vol schietpartijen, bloed en heerlijk foute Duitse nasynchronisatie. Zelfs de bekende Groninger cabaretier Bert V. vervult een gastrolletje! Einfach affengeil. Binnenkort in een theater (Images) bij u in de buurt!

§ ¶

Puur Posse

Een pasta Puur met Stefan Nieuwenhuis , voorafgaand aan onze heuse filmpremiere (hoe voer ik leestekens in, webteam??) mondde uit in een waar eetfeestje met JanWillem, Lykle (zie andere weblog) zus Arina en ondergetekende. De fles wijn die JW ter tafel bracht was alras leeg en de tiramisu die ze daar in de Folkingestraat serveren zou bij de wet verboden moeten worden wegens ernstig verslavingsgevaar. MMMMMMMMMMMMMascarpone!

§ ¶

Tieten

Opeens waren ze er. En dat terwijl ze voorheen toch redelijk in de coulissen bleven. Maar de combinatie Push Up BH en groen truitje met naadjes bleek wonderen te doen. En dus voelde ik mij in de afgelopen aflevering van Geen Kunst een ware Georgina. Zonder pedante Yuppie vriend, helaas. Maar toch. Hier een screenshot van mijn nieuw verworven boezem!

§ ¶

Sushi and Sneak Preview

Het gebeurt niet vaak dat ik twee keer in een week een voorstelling zie waarvan ik zeker weet dat mijn HELE vriendenkring er stante pede heen moet. (Niet dat dat zoveel mensen zijn, maar het gaat om het idee). Zo was daar op vrijdagavond La Nuit n'est pas un Chocolat van Merlijn Twaalfhoven. Klinkt heftig cultureel, is het ook, maar dan op een soort muzikale Efteling-achtige manier. En dan zonder de wachtrijen. Denk: geblinddoekt de hele Oosterpoort door hobbelen terwijl je om je heen de meest gave Bulgaarse muziek hoort, gratis sushi en prachtige dans van Gallili-adepts. Ten tweede was er op dinsdag de sneak, as usual getipt door filmfreakvriend Robbert Blokland. Team America: Thunderbirds revisited, gemaakt door de weirdo's van Southpark. Tegen Arabische terroristen: 'You there, in the robes. STEP AWAY FROM THE WEAPONS OF MASS DESTRUCTION'. Geweldige soundtrack ook. Kortom: De nacht is geen chocolaatje mensen, en ga die film zien!!

§ ¶

Winter Schminter

Vanochtend kon ik nauwelijks uit mn bed komen wegens een ernstig geval van wintertenen, de kachel in de keuken weigerde dienst en tot overmaat van ramp moest ik Petter 'krabben' om enigszins zicht te hebben. Brrrrr, winter, kortom. En dan houden ze op de Vismarkt een alternatieve elfstedentocht omdat de winter zo zacht is...