Geert

afschuw (1) 'and they will fight! back to back'

uit mijn kleine dummy:

'ik ben een graffiti pointilist

vakantie, fictieve stress detox

retrogressive metamorphosis "degeneration"

survival of the wittist

had ik al gezegd dat het terrein van de vlagberg onderhouden wordt door een stel mongolen? ze zijn vet cool en ontdoen het veld van konijneholen. en dat in oranje vestjes, alsof ze- nee ze vallen anders niet genoeg op tussen "normale" brabo's!

ik herinner me "een gewoon glas water" tijdens de vakantie 2 jaar terug aan x en y te laten zien. ik schrijf te weinig!!!

ignorance is infinite, lessons never end.

ik wil strand naar z sms-en, weet niet waarom en wat ze er uit op zal maken. mijn hart gaat sneller slaan bij de gedachte,
pure onzin.
ik wil haar buikje kussen
prince of nothing is mooi, ik begreep de lof voor metaforen eerst niet, gek, de serie staat er vol mee en (het was me zeker opgevallen dat het schrijven mooi is, alleen niet bij stil gestaan dat het metaforen zijn) ze zijn indeed erg erg mooi
echo. fucking echo.
ik wil haar buikje kussen
"ik moet aan mijn boek beginnen!" en daarmee houden mijn gedachten over het boek tijdens deze vakantie vaak ook op.
volgens mij maakt het weglaten van de
's tekst waardevoller, tevens onoverzichtelijk ...
m'n moeders vakantieasbak is een paardenhoef, vind je dat niet zielig?
even in mijn tentje geslapen 's middags, heerlijk, niet direct beestjes om je heen bij elke scheet die je laat
net wilde ik voor de 2e keer in mijn leven zomers doen en mijn schoenen en sokken uitgooien, niet te geloven, er zitten direct een bij EN een wesp op mijn schoen
ik wil met mijn handen over haar bezweette rug
of maak ik mezelf dit allemaal maar wijs?
heb ik iets fout gedaan?
nee, ik vind je gewoon lelijk.'

dagje 14

vandaag is mijn veertiende rookvrije dag en ik merk dat mijn enthousiasme daalt. waar ik in het begin nog kracht uit puur en alleen de gedachte niet meer te roken kon halen merk ik dat het idee nu begint te wennen (dat was uiteraard te verwachten, aangezien ik na 2 weken structureel interesse verlies in projecten ;]) er is dus een nieuw element nodig, iets dat interessant blijft.

zoals vele stoppers (kan het niet laten even 'songfestival' te zeggen hier) ben ik van plan het geld dat ik bespaar door geen shag meer te kopen in een potje te doen, bekleed met mijn oude portemonnee en met 2 lagen verschillende kleuren verf, zodat naarmate ik langer gestopt ben door slijtage het uiterlijk van mijn spaarpot verandert.

of het werkt, we zullen zien.

walging (13)

'don't piss in my ear and tell me that it's raining'

met mijn Alliance maatjes rol ik in een klein ruimte scheepje een bende huurlingen op. na een flinke strijd ontdekken we deze jongen, hij begeeft zich half in de muur en het spel lijkt in de war. mijn teamgenoot houdt hem onder schot maar haalt de trekker niet over, hetzelfde geld voor de ongelukkige huurling zelf.

ik heb geen probleem met geweld in spellen, maar met deze jongen weet ik echt niet wat ik moet doen, heb medelijden met hem. vraag me af wat er in zijn virtuele brein om gaat, hij heeft de hele veldslag gezien en heeft niks kunnen doen.

ik besluit uiteindelijk zelf te schieten, weet niet zo goed waarom, misschien om hem 'uit zijn lijden te verlossen', maar toch voel ik me er niet lekker bij als het lijk achterover de muur in tuimelt en van mijn scherm verdwijnt.

verder heb ik erg genoten van mass effect, een role playing game in space, geschreven als trilogie. vooral het laatste uur spelen voelde als een achtbaan en ik heb gedurende de hele credits vol verwondering en voldoening apatisch naar mijn scherm gekeken, kan niet wachten op deel twee.

Space is the place.

Arthur, where have you been for heavens sake? Ah, in space, yes you said that.

Sun Ra kwam van saturnus naar de aarde om met zijn jazz ons onderandere het belang van vrede te laten inzien

talkin about nuclear war
it's a motherfucker,�don't you know. if they push that button,�yo ass gotta go.

it'll blast you, so high in the sky.�you can kiss yo ass goodbye
if they push that button, gonna blast yo ass so high in the sky
goodbye, goodbye

whatcha gonna do�without yo ass?
you've got no ass,�you lost yo ass!

gek, in een kosmos met oneindige mogelijkheden reis ik meestal puur om egoistische oorlogen te voeren.

move your tux/gnu!

Dit is een nog erg jong project dat wacht op vertalingen, want het plan is om de hele wereld mee te laten doen.

GNU/Linux is meer dan open-source software, er hangt een hele community aan vast. om dat te illustreren en om Linus Torvalds te bedanken voor zijn product is het vrij gedurfde plan gekomen een kleine pluche Tux (de Linux mascotte, een erg tevreden, tot zijn oren met vis gevulde, penguin) van hand tot hand over de hele wereld te laten reizen met als einddoel het bureau van Linus.

hier is de nu nog Franse website van dit project en een engelse vertaling van de 'regels':
http://move-your-tux.fr.nf
http://move-your-tux.fr.nf/forum/viewtopic.php?id=1

Omdat alleen een Tux over de wereld te laten reizen niet echt eerlijk is ten opzichte van het GNU project (http://www.gnu.org/gnu/linux-and-gnu.html) is het plan gekomen om met een pluche gnoe hetzelfde te doen, het grootste probleem daar is dat er vrij weinig pluche gnoe's te vinden zijn ;] maar evenals het officiele logo van GNU kijk ik tevreden met wat er tot nu toe gebeurt vol verwachting de nabije toekomst tegemoed.

binnenkort meer info hier: http://move-your-gnu.fr.nf/

mijn vraag is, wanneer zal de BSD duivel zijn reis starten?

walging (12)

Forma Tadre.

ik houd van dark-ambient, een muziekstijl die precies is wat de term omschrijft, duistere klankenlandschappen. het is gekgenoeg niet echt 'feel good' muziek, vaak zijn er op de achtergrond van zware langzame tonen gillende mensen te horen in combinatie met sinistere 'songtexten'.

Forma Tadre doet daar wat aan, allereerst is de muziek wat milder dan over het algemeen, plus als de muziek je te zwaar wordt wijst de naam je naar een andere artiest en een andere sfeer, Force Majeure van Tangerine Dream. daar waar alles goed en fijn is.

verder misschien leuk om te quoten vanwege de vorige post:

"Share and Enjoy" is, of course, the company motto of the hugely successful Sirius Cybernetics Corporation Complaints division, which now covers the major land masses of three medium sized planets and is the only part of the Corporation to have shown a consistent profit in recent years.
The motto stands - or rather stood - in three mile high illuminated letters near the Complaints Department spaceport on Eadrax - "Share and Enjoy". Unfortunately its weight was such that shortly after it was erected, the ground beneath the letters caved in and they dropped for nearly half their length through the underground offices of many talented young complaints executives - now deceased. The protruding upper halves of the letters now appear, in the local language, to read "Go stick your head in a pig", and are no longer illuminated, except at times of special celebration.

Douglas Adams, The Hitchhiker's Guide to the Galaxy

walging (11) 'share and enjoy'

evenals vele anderen ben ik verslingerd aan Planet Earth (en onderandere daardoor niet alleen aan de serie)
het is een zeer ontspannen reis langs de grootste en kleinste wonderen op Aarde met verhalen en beelden die mijn gedachten lang blijven bezetten.

ik weet vrij weinig van evolutie, maar vind het leuk om er op mijn amateuristische manier over na te denken. de meest vreemde wezens leven op de meest vreemde plekken, 'some defy classification'. blijkbaar leven beesten op plekken en manieren omdat het kan, niet omdat het de meest plezante plek of meest makkelijke manier van overleven is. alles vindt op zijn tijd zijn plek en functie, een Nautilus leeft in zijn veilige schild in de diepzee en kan tijdens het bewegen alleen achteruit kijken, maar wat geeft het als hij iets niet ziet en er tegenaan botst, hij heeft immers een schild.

ik vraag me af waar wij als mensen staan in de evolutie. we zijn een groepsdier van origine, maar leven tegenwoordig vaak individualistisch in ons eigen huis met onze eigen levenspartner, onze eigen baan en visie. zijn we al aangepast aan dit bestaan of zweven we op het moment tussen twee grote fasen in?
in mijn dromen wens ik dat veel fundamentele problemen die de mensheid treffen (denk aan problemen die ontstaan rondom macht / eigendom) veroorzaakt zijn door de verwarde staat waarin ons ras zich begeefd.

ik ben nu een paar maanden gestopt met mijn opleiding en merk dat ik volledig disfunctioneel ben zonder de commune, besef nu hoe prettig de gemeenschap van minerva eigelijk is.
de sociale activiteit van school is vervangen door groepstherapie, soms ook best gezellig. maar een ding zit me dwars, ik mag niks afspreken met deze mensen buiten therapie om. en dat terwijl het stuk voor stuk schatjes zijn, ik zie mezelf graag met deze mensen in een andere sfeer praten over iets anders dan problemen, samen een biertje drinken, of misschien zelfs daten. maar buiten sessies om moet ik doen alsof ze niet bestaan.

ik ben nog niet aangepast aan deze 'nieuwe' manier van leven en de enige gemeenschap waar ik me in begeef is nep.

share and enjoy.

walging (10)

er begeeft zich een spetterend hete orgie op een bed in mijn tuin, vurige tongen likken sappig vlees

ik bak burgers op onze nieuwe bed-barbeque!